Samen tot een oplossing komen!

De verpleegkundig specialist van het ziekenhuis  en de ouders van Vera, vragen mij om vanuit onderwijskundig perspectief mee te kijken  naar de situatie van Vera op school. Vera is een dromerige, sociale en hardwerkende leerling met Rolandische epilepsie in het reguliere basisonderwijs. Er zijn problemen op gebied van slaap en waak. Op school heeft ze moeite met rekenen, informatieverwerking en taakwerkhouding.   

 

Het leggen van de puzzel
Samen met school en ouders start ik met het ontrafelen van de kluwen aan informatie om er achter te komen wat er aan de hand is. Naast de problemen met rekenen en werkhouding, blijken ook contextfactoren een rol te spelen zoals een combinatieklas, wisselende leerkrachten vanwege ziektevervanging en een verschil in beleving door school en ouders. Al snel wordt de achterstand zichtbaar in het functioneringsniveau ten opzichte van wat men van een leerling in groep 6 mag verwachten. Zo komt de keuze ter sprake: vasthouden aan de eisen en verwachtingen van groep 6 en de achterstand verder laten oplopen of de verwachtingen en eisen bijstellen en het onderwijsaanbod laten aansluiten bij wat Vera nodig heeft? Vanuit mijn neutrale rol met expertise op het gebied van epilepsie en onderwijs kan ik school en ouders helpen om tot een keuze en een plan van aanpak te komen.  

Onderzoek en advies
In overleg met de arts wordt een medisch onderzoekstraject in gang gezet; wat is epilepsie, wat niet, en vooral wat betekent dat voor de schoolsituatie? Het onderzoek maakt duidelijk, dat de epilepsie geen weerslag heeft op de cognitie. Wel is er sprake van een aandachtstoornis.  Naast medische behandeling wordt opnieuw een dringend advies gegeven om meer gestructureerd handelen aan te leren conform de gedragsaanpak bij ADD. Voor school betekent dat bijvoorbeeld bij rekenen, dat Vera slechts één oplossingsstrategie krijgt aangeleerd en sommen uitrekent volgens een stappenplan. 

Hoewel het onderzoek bevestigt wat al lange tijd wordt gezien, blijkt vooral het helder krijgen van de mate waarin epilepsie bepalend is van belang. De clou voor Vera blijkt het duiden, behandelen en begeleiden van de ADD. Dit is een bevestiging van de ingeslagen weg. Hiermee komen we tot passend onderwijs voor Vera.   

Samen verder 
Mijn betrokkenheid als onderwijskundig begeleider heeft positief uitgepakt. Ouders en school kunnen weer door met het goed begeleiden van Vera. Tevens beseffen ouders hoe belangrijk het is om informatie met school te delen. Het begeleidingstraject was kort, krachtig en direct. Bij aanvang zochten we naar een goede “samenwerk modes”. De wil om met elkaar in gesprek te gaan was bij iedereen aanwezig. Zo werd de communicatie in gang gezet en konden we samen aan de slag met vragen als: wat heeft Vera nodig, wie kan dat doen, waar en wanneer. 

Als school geen hulpvraag heeft en ouders wel, of andersom, dan voelt degene met de hulpvraag zich niet altijd gehoord en begrepen. Het niet ontvangen en erkennen van zo’n vraag brengt school, ouders en onderwijskundig begeleider dan aan de grens van passend onderwijs en dat is nou net niet wat we willen.  Gelukkig pakte het bij Vera goed uit. Met de constructieve wil van alle betrokkenen konden we deze puzzel samen oplossen.  

 

Louise Eijkenboom, onderwijskundig begeleider