De lange weg van Lotte, waarbij duidelijk wordt dat docenten er toe doen

Het gaat goed met Lotte! Ik trek de deur dicht na een afspraak op de school van Lotte en denk na over de lange weg die dit meisje heeft afgelegd. Ze zit in HAVO 3 en voor het eerst zag ik een leerling die goed functioneert op school: ze gaat vrijwel zeker over naar de 4e en ze heeft geen conflictjes meer met haar klasgenoten. Het is haar zó gegund, want ze heeft een nare vorm van epilepsie achter de rug, die na haar genezing nog lang gevolgen had.

Acht jaar geleden…
Van een actief, initiatiefvol en sociaal kind werd Lotte in groep 4 opeens futloos, hangerig, moe en prikkelbaar. Haar schoolresultaten gingen achteruit en onderzoek leverde de diagnose ESES op: Electric Status Epilepticus in Slowsleep, ook wel CSWS (Continuous Slow Waves during Sleep) genoemd. ’s Nachts was er niets aan Lotte te zien; ze leek rustig te slapen. Maar de epileptiforme activiteit was duidelijk zichtbaar op het EEG. Er waren twee medicijnen voor nodig om deze activiteit te verminderen: Lotte zat al in groep 5 toen ze wat meer energie kreeg.

Gedurende de hele basisschooltijd liet Lotte sterk wisselende onderwijsbehoeften zien, zowel didactisch als pedagogisch. Ze had moeite met concentreren en er was sprake van conflictjes met medeleerlingen. Haar dagelijkse schoolwerk was over het algemeen van voldoende niveau, maar regelmatig presteerde ze tóch zwak bij toetsen. In groep 8 werd duidelijk dat Lotte veel piekerde. Haar epilepsie was inmiddels weg, maar nu lag ze wakker van haar tegenvallende prestaties en van aanvaringen met klasgenoten, waar zij achteraf spijt van had.

Naar het voortgezet onderwijs
Er wordt besloten tot een schakelklas na groep 8: een jaar waarin ze start met Ritalin. Hierdoor verbeteren haar concentratie en haar gedrag. In de eerste twee jaar op VMBO-t/HAVO blijven sociaal-emotionele problemen verhinderen dat Lotte optimaal presteert. Naast conflicten met klasgenoten zijn er nu ook conflicten met docenten. Lotte voelt zich vaak niet goed begrepen en door de botsingen ligt ze regelmatig ’s nachts te piekeren over haar toekomst. Steeds opnieuw leg ik op school uit waar het gedrag van Lotte vandaan komt, en vraag ik er begrip voor. Van grote betekenis is de mentor in de 2e klas, die de rol van bemiddelaar op zich neemt. Langzaam leert Lotte beter te reflecteren op haar eigen gedrag.

Inmiddels kan ze zich helemaal aan haar schoolwerk geven. Ze kan haar acties beter plannen, ze is minder fel en kritisch en haar sterk wisselende prestaties behoren tot het verleden.

Lotte: ga zo door, meid! Met jouw HAVO-diploma op zak kun je straks alle kanten op. En alles wat je over jezelf geleerd hebt, zorgt ervoor dat je straks de goede keuzes maakt!

Annemarie Ovaa, onderwijskundig Begeleider