Veiligheid zoeken

‘Ik weet precies wanneer Mony een aanval heeft, want dan komt ze altijd even tegen me aanleunen’ zegt de leerkracht van groep 2 over Mony. Mony is een kleuter en voelt de aanvallen aankomen. Ze gaat dan snel naar haar juf en gaat even tegen haar aanhangen. Wanneer ze even niet op haar eigen lichaam kan rekenen, zoekt ze gewoon een ander lichaam waar ze op kan rekenen.'

Wanneer je epilepsie hebt, valt je brein een poosje uit. Dit uitvallen geeft veel onzekerheid bij kinderen met epilepsie. Je weet even niets meer, of je maakt plotseling rare bewegingen en je weet van te voren nooit wanneer de volgende aanval zal komen. Je weet niet wanneer je wel en wanneer je niet op je eigen lichaam kunt rekenen. Zich onzeker en onveilig voelen speelt hierdoor vaak een rol bij kinderen met epilepsie.

Knuffel als houvast
Jendrik is al iets ouder. Hij zit in groep 6 en heeft een knuffel in het vak. Ook hij voelt de aanval aankomen. En steeds wanneer hij dit voelt, doet hij zijn vak open en houdt zijn favoriete knuffel even vast tot zijn korte aanval weer over is.

Gezocht: houvast
Lana zit al in het derde jaar VO. Zij leunt niet meer tegen de juf. Ook heeft ze geen knuffel in haar vak. Lana voelt zich onzeker en onveilig op school. De epilepsie is heftig en de medicatiebijwerkingen liegen er ook niet om. Vorig jaar was er een pestincident geweest vanwege het onbegrip voor haar moeheid. De mentor begrijpt niet goed dat ze zich niet wat pittiger opstelt.

Zorgcoördinator als steunpilaar
Lana heeft binnen de school eigenlijk niemand om even op te leunen. Wanneer ik met de zorgcoördinator bespreek dat Lana binnen de school wellicht een houvast nodig heeft zoals jonge kinderen hun knuffel of de juf vastpakken, pakt de zorgcoördinator dit meteen op. Regelmatig voert ze gesprekken met Lana. Haar deur staat altijd open voor haar.

Positieve golf
Het effect is er meteen. Lana heeft meer plezier in school. Ze krijgt zoveel zelfvertrouwen dat ze aangeeft van klas te willen wisselen. Dit lukt. Ze heeft nu vriendinnen en lacht weer.

Psychisch leunt Lana zo nu en dan tegen de zorgcoördinator aan en dit geeft haar de basis om de dag weer aan te kunnen.

Nantsje Leijendekker, voormalig Onderwijskundig Begeleider LWOE