Een leerling over zijn begeleiding

Ik heb een chronische ziekte. Mijn afweersysteem werkt nauwelijks. Op jonge leeftijd kreeg ik hersenvliesontsteking, waaraan ik epilepsie overhield. Mijn epilepsie is moeilijk te behandelen en lange tijd werkten de medicijnen niet. Doordat ik veel ziek was en dagelijks aanvallen had, miste ik veel school. In 2008 lag ik twee maanden in het ziekenhuis. Ik zat in de tweede klas van het VMBO en dreigde te blijven zitten. Daarom kreeg ik onderwijskundige begeleiding.    

Regelmatig werden gesprekken gevoerd met mijn ouders, mentor, de zorgcoördinator, onderwijskundig begeleider en mijzelf. Door de vraagstelling van mijn begeleider werd duidelijk wat ik nodig had. Zij gaf alle docenten voorlichting over mijn medische situatie en zorgde voor een aanvalsprotocol. Voordat dit protocol er was, belde school steeds de ambulance. Ontzettend vervelend natuurlijk, want dan wist de hele school van mijn aanval. Na de invoering van het protocol is de ambulance zelden gebeld. 

Individuele begeleiding van docenten 
Mijn begeleider zorgde ervoor dat ik kreeg waar ik recht op had. Wanneer ik niet naar school kon, kreeg ik onderwijs thuis. Als ik wel naar school kon, kreeg ik individuele begeleidingsmomenten van docenten op school. Als ik na een aanval geen toets kon maken, mocht ik dat buiten schooltijd doen onder toezicht van de thuisdocent. Omdat ik vaak absences had - en soms meer tijd nodig had - kreeg ik toetstijdverlenging. Deze maatregelen zorgden ervoor dat ik wel overging naar de derde klas en uiteindelijk ook mijn VMBO-T diploma behaalde.  

Uitzonderingen op standaardregels 
De uitzonderingen op de standaardregels hebben mij enorm geholpen. Mijn examens heb ik deels thuis gemaakt onder toezicht van twee docenten van school. De onderwijskundige begeleiding verminderde mijn stress. Ik voelde dat ik een back-up had als het op school dreigde mis te gaan. Ik maakte me daardoor veel minder zorgen en kreeg ook minder aanvallen.  

Ouders stonden er niet alleen voor 
Mijn ouders waren blij dat zij er niet alleen voor stonden. Door de gesprekken met de onderwijskundig begeleider voelden zij zich gerustgesteld. Ze betreurden het dat de begeleiding niet veel eerder was aangevraagd.  

Veel meer vertrouwen 
Inmiddels gaat het heel goed met me. Ik ben niet helemaal zorgeloos, maar heb wel veel meer vertrouwen. Aanvalsvrij ben ik niet, maar dagelijkse aanvallen zijn niet meer aan de orde. Ik zit op het MBO en volg het derde jaar van de opleiding Media Development. Vier dagen per week loop ik stage en één dag per week ga ik naar school.  

Begeleiding meer op mij gericht 
Nu ik ouder ben, worden mijn ouders minder betrokken, de begeleiding is meer op mij gericht. Mijn begeleider heeft voorlichting gegeven op mijn stageplek en werkt nauw samen met de docenten op het MBO. Wel is ze veel strenger. Deze aanpak zorgt ervoor dat ik dingen leer uitzoeken en meer zelfstandig ben geworden.   

Sandra van der Meulen, voormalig Onderwijskundig Begeleider LWOE