Onderwijskundig spreekuur in het ziekenhuis

Voor de schoolbegeleiding van leerlingen met epilepsie werk ik als onderwijskundig begeleider van het LWOE samen met de behandelend arts van het kind. Dit kan de neuroloog zijn van epilepsiekliniek Kempenhaeghe, maar ook de kinderarts of (kinder)neuroloog van een ziekenhuis. Deze samenwerking van het LWOE met de epilepsieklinieken en ziekenhuizen is in de afgelopen
20 jaar uitgegroeid tot een landelijk netwerk
.

Observatie van een meisje met epilepsie
Zo’n 15 jaar geleden kreeg ik als onderwijskundig begeleider van expertisecentrum De Berkenschutse te Heeze het verzoek van een school in Rotterdam om mee te denken over het onderwijsaanbod voor een meisje met epilepsie. Ze had veel moeite met automatiseren, een zwakke concentratie en een matig werktempo. Heeft dat te maken met haar epilepsie? 

De school gaf aan dat de leerkrachten niet op de hoogte waren van de mogelijke consequenties van epilepsie voor het leren en gedrag. “Wat moeten we doen als zij een aanval krijgt? Waarmee moeten we rekening houden?”

Nadat ik de ouders van het meisje had gesproken, maakte ik met school een afspraak voor een observatie en aansluitend een gesprek. Tijdens mijn observatie vielen een aantal ‘verdachte’ gedragingen op welke mogelijk verband zouden kunnen hebben met haar epilepsie. Tijdens het werk was het meisje af en toe even de draad kwijt en moest dan zoeken waar ze gebleven was. In mijn nagesprek met de leerkracht en moeder werd dit herkend. Ik heb de leerkracht een aantal tips gegeven en we hebben afspraken gemaakt over hoe te handelen voor, tijdens en na een epileptische aanval. Er werd een aanvalsprotocol opgesteld, wat door de ouders werd ondertekend.

Vervolgens nam ik met toestemming van de ouders contact op met de behandelend neuroloog in het Sophia Kinderziekenhuis om mijn bevindingen van de observatie te melden.

Terugkoppeling naar de arts
De behandelend neuroloog was bijzonder geïnteresseerd in mijn bevindingen in de klas en nodigde mij uit voor een afspraak op de polikliniek van het Sophia kinderziekenhuis. Daar besprak ik met hem de mogelijkheden van LWOE voor het begeleiden van kinderen met epilepsie op school. De neuroloog zag het belang van samenwerking in en stelde voor een onderwijskundig spreekuur te starten op de polikliniek. Het ‘onderwijskundig spreekuur’ in Rotterdam was geboren. Sindsdien spreek ik maandelijks ouders en hun kind op de polikliniek in het Sophia Kinderziekenhuis. 

Samenwerking onderwijskundig begeleider en arts
Een kort lijntje tussen de onderwijskundige begeleider en de behandelend neuroloog geeft veel voordelen en het kind met epilepsie heeft daar veel baat bij.

Neuroloog: “Tijdens een consult hoor ik vaak van ouders dat het met mijn patiëntje op school niet zo goed gaat. De betrokkenen op school zijn soms onvoldoende op de hoogte van de handelingen die verricht moeten worden tijdens en na een epileptische aanval. Soms moet er noodmedicatie worden toegediend en moet er een protocol worden opgesteld. Daarnaast is er vaak sprake van een leer- en/of een gedragsprobleem en moeten er aanpassingen gedaan worden. Ik heb als neuroloog weinig kennis van onderwijskundige zaken. Een onderwijskundig begeleider van het LWOE kan de school informeren over de consequenties van de epilepsie voor het leren en kan de school voorzien van tips en goede suggesties. Daarom is de samenwerking met een onderwijskundig begeleider een welkome aanvulling.”

Jan Bosmans, onderwijskundig begeleider