Vertraagde informatie-verwerking, hoe voelt dat?

Vertraagde informatieverwerking is een bekend fenomeen bij veel van onze leerlingen. Theoretisch is dit misschien niet moeilijk om uit te leggen, maar wat betekent het nu in de praktijk voor een leerling? Wat doet zoiets met je?

Ik ga naar een klassenvoorlichting in groep acht op een basisschool. Mijn leerling in die klas heeft dagelijks met vertraagde informatieverwerking te maken. In mijn voorbereiding op het gesprek heb ik nagedacht hoe ik zijn medeleerlingen een concrete manier kan laten ervaren hoe dit voelt.

What’s the first name of your teacher?
Tijdens de voorlichting, waarbij ik uitleg wat vertraagde informatieverwerking is, schakel ik plotseling over op de Engelse taal. Ik gebruik geen moeilijke woorden, maar hanteer wel een vlot spreektempo. Na een paar minuten stel ik een eenvoudige vraag: ‘What’s the first name of your teacher?’ Een paar vingers gaan omhoog. Deze leerlingen hebben mijn verhaaltje kunnen volgen en kunnen direct antwoord geven.

Vertraagde informatieverwerking in praktijk
De rest merkt heel duidelijk dat het hen tijd kostte om het verhaal goed te volgen. Ze begrepen me wel, maar konden niet zo vlot reageren op mijn vraag. Misschien wel als ik mijn spreektempo had aangepast en hen extra tijd had gegund om tot een antwoord te komen. De hele klas ervaart meteen hoe vertraagde informatieverwerking in de praktijk voelt.

Meer tijd nodig om te reageren
Eén meisje uit de klas vraagt me of mijn leerling daarom soms zo snel boos kan reageren. Mijn leerling knikt instemmend. Ik vul in algemene zin aan dat je graag wilt laten zien dat je het antwoord wel weet en dat je niet dom bent. Je hebt alleen iets meer tijd nodig om te kunnen reageren.

Vooral gedragsproblemen
De leerling merkt ook tijdens het voetballen op het plein dat hij meer tijd nodig heeft om een bal aan te nemen en vervolgens te kijken wie er vrij staat. Ondertussen heeft iemand anders de bal al afgepakt en wordt hij uitgescholden door zijn teamgenoten. Frustratie zorgt ervoor dat hij dan wel eens agressief reageert. Is het terecht dat de leerkracht zegt dat er van de epilepsie niet zoveel merkbaar is, maar dat hij vooral gedragsproblemen laat zien? 

Marthie Gouma, onderwijskundig begeleider