Het effect van een klassenvoorlichting in het VO

De overgang van het basisonderwijs naar het voorgezet onderwijs is een grote stap. Zeker als je epilepsie hebt.
Na een half jaar in de brugklas ging het niet goed met Timo. Hij haalde veel onvoldoendes en hij had weinig aansluiting in de klas. Kortom hij voelde zich niet gelukkig op school.

 

Start van ambulante begeleiding
In januari werd Timo bij het LWOE aangemeld. Tijdens mijn eerste overleg op school is samen met de ouders, de mentor en de zorgcoördinator de situatie besproken. 

Timo was erg vermoeid en daardoor niet in staat om het volledige rooster te volgen en ook voor zijn huiswerk had hij te weinig energie. We hebben gezamenlijk bekeken of het lesrooster kon worden aangepast. Timo mocht ‘s morgens later beginnen en af en toe een tussenuur als rustuur gebruiken. De zorgcoördinator heeft dit met de directie besproken en deze stemde hier mee in. De enorme vermoeidheid heb ik aan de neuroloog doorgegeven. Dit is tijdens het eerstvolgende consult door de neuroloog besproken en vervolgens heeft zij de medicatie aangepast.

Het welbevinden op school was niet goed, daarom heb ik voorgesteld om de klas van Timo over zijn epilepsie te informeren. Het is belangrijk de leerling hier zelf bij te betrekken. De moeder van Timo heeft met hem thuis de mogelijkheid en de voordelen van een klassenvoorlichting besproken. Aanvankelijk had Timo weerstand tegen dit idee, maar na het gesprek met zijn moeder stemde hij er toch mee in. 

De voorbereiding 
Voordat Timo en ik met de voorlichting aan de slag gingen, hebben we eerst uitgebreid besproken wat de epilepsie voor hem betekende en hoe het kwam dat het leren zo moeilijk ging. Vervolgens hebben we opgeschreven wat hij belangrijk vond om aan de klas te vertellen. Ook hebben we samen de filmpjes uitgezocht. Timo gaf duidelijk aan, dat ik de voorlichting moest geven en dat ik alle vragen moest beantwoorden. Hij wilde wel bij de presentatie aanwezig zijn. Voor mij is het heel belangrijk dat de leerling bij de voorbereiding de regie heeft. Hij bepaalt wat er verteld wordt en hoe het wordt verteld. Het is tenslotte zijn verhaal. Ook al had hij met de presentatie ingestemd, Timo vond het ontzettend spannend en was erg onzeker over wat de klas er van zou vinden. 

De klassenvoorlichting
Meteen na de voorbereiding heb ik de voorlichting gegeven. Tijdens de presentatie luisterde de klas zeer aandachtig en ze waren erg betrokken. Ook stelde zijn klasgenoten veel vragen. Op mijn vraag hoe ze Timo op school konden helpen, bedachten ze praktische oplossingen. In het begin zat Timo nog wat in elkaar gedoken, maar hij ging steeds meer rechtop zitten. Je zag hem duidelijk ontspannen. Timo was erg opgelucht dat het zo was verlopen.  

Het effect van de uitleg aan de klas
Twee maanden later geven de ouders en de mentor aan dat er veel is veranderd. De docenten zien dat Timo veel opener is geworden, hij laat zijn humor weer zien en hij is veel zelfstandiger geworden. Ook zijn de leerprestaties sterk verbeterd, natuurlijk ook door het aangepaste rooster en de wijziging in de medicatie. Timo heeft thuis verteld dat hij op school een minder zware last heeft te dragen. Hij weet en voelt dat zijn docenten en zijn medeleerlingen achter hem staan. Het begrip van zijn omgeving heeft hem sterker gemaakt en hierdoor heeft hij meer zelfvertrouwen gekregen. Uiteindelijk vond hij de klassenvoorlichting geweldig!

 

Bob Averink, Onderwijskundig begeleider 

 

Om privacy redenen is in dit blog een fictieve naam gebruikt.